Mae fy meiau fel mynyddau/mynyddoedd (Amlach hefyd yw eu rhi')

Mae fy meiau fel mynyddoedd
  Amlach hefyd yw eu rhi'
Nag yw gwlith y bore wawrddydd,
  Nag yw sêr y nefoedd fry:
    Gwaed fy Arglwydd
  Sydd yn abl i olchi 'mai.

Golchi'r ddu gydwybod aflan
  Lawer gwynnach eira mân;
Gwneud y brwnt, gan' waith ddifwynodd
  Yn y domen, fel y gwlân:
    Pwy all fesur
  Lled a dyfnder maith ei ras?

Ei riddfannau ar y croes bren
  Oedd yn pwyso beiau'r byd;
Poenau pechod oedd ofnadwy,
  Poenau f'Arglwydd oedd fwy drud;
    'N awr mae cariad
  Yn concwerio dwyfol lid.

            - - - - -

Mae fy meiau fel mynyddau
  Amlach hefyd yw eu rhi'
Nag yw gwlith y boreu wawrddydd,
  Nag yw ser y nefoedd fry;
    Gwaed fy Arglwydd
  Sydd yn unig olchi 'mai.

Mae yn maddeu beiau mawrion,
  Mae yn caru yn ddidrai,
A lle caro, mae ei gariad
  Yn dragwyddol yn parhau;
    Nid oes terfyn
  I'w amynedd Ef a'i ras.

Ynddo mae afonydd mawrion
  O ffyddlondeb ac o hedd;
Er fy mwyn dyoddefodd angau,
  A gorweddodd yn y bedd;
    Fel y gallwn
  Fyn'd i mewn i'r ddinas bur.

Mae deng myrddiwn o rinweddau
  Dwyfol yn ei enw pur;
Yn ei wedd mae
      tegwch ragor
  Nag a welodd môr na thir;
    Mo'i gyffelyb
  Erioed ni welodd nef y nef.

gwelir:
  Dacw'r ffynnon i'w dymuno
  Dyma Geidwad i'r colledig
  Gwyn a gwridog yw fy Arglwydd
  Nid oes pleser nid oes tegan
  Wrth dy orsedd 'rwyf yn gorphwys
  Y mae rhinwedd gras y nefoedd

My faults are like mountains
  More manifold also is their number
Than is the dew of the dawning morning,
  Than are the stars of heaven above:
    The blood of my Lord
  Is able to wash my fault.

Washing the black, unclean conscience
  Much cleaner than the fine snow;
Making the filthy, a hundred times defiled
  In the dung-heap, like the wool:
    Who can measure
  The vast breadth and depth of his grace?

His groans on the wooden cross
  Were weighing the world's faults;
The pains of sin were terrible,
  The pains of my Lord were more costly;
    Now love is
  Conquering divine wrath.

                 - - - - -

My faults are like mountains
  More manifold also is their number
Than is the dew of the dawning morning,
  Than are the stars of the heavens above;
    The blood of my Lord
  Alone is washing my fault.

He is forgiving great faults,
  He is loving unebbingly,
And where he loves, his love is
  Eternally enduring;
    There is no boundary
  To His patience and his grace.

In him are great rivers
  O faithfulness and of peace;
For my sake he suffered death,
  And lay in the grave;
    That we might
  Go inside the pure city.

There are ten myriads of divine
  Virtues in his pure name;
In his face is
    a fairness exceeding
  Any sea or land have seen;
    His likeness
  The heaven of heaven never saw.